اینکه تو پشتت به منه دوباره

                                من توی فکر آشتی کردن اما

                                راهی واسه آشتی وجود نداره

                                خودت میدونی من کوتاه نمیام

                                تو راه بدی تا ته جاده هستم

                                یه راهه تازه پیش رومه اگه

                               پلای پشت سرمو شکستم

                               بزرگی کن وقتی خودت میدونی

                                تو بیشتر از آدما ارزش داری

                                دست منو بگیرو یادم نیار

                                روزی رو که گفتی تو کم میاری

                                صدام زدی.......جوابتو ندادم

                                گفتی نرو زدم به بی خیالی

                                تو دل هر غریبه ای جا شدم

                                با یه دفه تعارف خشک و خالی

                                پاتو به چه جاها که وا نکردم

                                اومده بودی من تو چاه نیفتم

                                دنبال من بودی و همراه من

                               می خواستی من به اشتباه نیفتم

                               حقمه راس میگی همش یادمه

                               حقمه هرچی که سرم بیاری

                               اما رفیق رسم رفاقت این نیست

                               رو کم کنی.......موقع بدبیاری

                               دست منو بگیر که تنها شدم

                               پیش تو باز یه جایی دارم هنوز

                               یه راهه تازه پیش پام بذارو

                               بگو منم خدایی دارم هنوز.......                           

یه هفته ای میشه که این ترانه رو نوشتم برای خدای مهربون خودم...ازش ممنونم که قدرت نوشتن این ترانه رو به من داد...پشتمو خالی نکن....دوست دارم